Back

ⓘ საწარმოს სააღრიცხვო პოლიტიკა




საწარმოს სააღრიცხვო პოლიტიკა
                                     

ⓘ საწარმოს სააღრიცხვო პოლიტიკა

საწარმოს სააღრიცხვო პოლიტიკა - ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების მიერ მოთხოვნილი პრინციპები, რომელიც მოითხოვს რომ, საწარმომ უნდა შეიმუშაოს სააღრიცხვო პოლიტიკა და ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოებისა და ფინანსური ანგარიშგების შედგენის დროს იხელმძღვანელოს სააღრიცხვო პოლიტიკაში აღწერილი დებულებებით.

საწარმოს სააღრიცხვო პოლიტიკის შერჩევა ხდება საწარმოს საფინანსო-ეკონომიკური და იურიდიული სამსახურების მონაწილეობით ან მომსახურე საკონსულტაციო ფირმის მიერ. ამავე დროს პასუხისმგებლობა სააღრიცხვო პოლიტიკაზე ეკისრება საწარმოს ხელმძღვანელს.

                                     

1. ფასს-ის ძირითადი დაშვებები

სააღრიცხვო პოლიტიკის საფუძველია ფასს-ის შემდეგი ძირითადი დაშვებები:

  • დარიცხვის მეთოდი - სამეურნეო ოპერაციების შედეგებისა და სხვა მოვლენების აღიარება ხდება მათი მოხდენისთანავე.
  • ფუნქციონირებადი საწარმო - ფინანსური ანგარიშგებისათვის აუცილებელი მოთხოვნა, რომ აღრიცხვა გაგრძელდეს მინიმუმ ერთი წელი მაინც.
                                     

2. ფინანსური ანგარიშგების ხარისხობრივი მახასიათებლები

სააღრიცხვო პოლიტიკის შესამუშავებლად აუცილებელია რომ საწარმოს ანგარიშგებები ეყრდნობოდეს შემდეგ ობიექტურ მახასიათებლებს:

  • საიმედოობა - ინფორმაცია უნდა იყოს ნეიტრალური, სრული, სამართლიანად წარდგენილი და შინაარსის ფორმაზე აღმატებული.
  • შესაბამისობა - ინფორმაცია უნდა იყოს: სასარგებლო მომხმარებელთა ყველა დონისათვის გადაწყვეტილების მისაღებად.
  • აღქმადობა - ინფორმაციის ისეთი ფორმით მიწოდებას, რომელიც ადვილად გასაგები და გამოსაყენებელი იქნება მომხმარებლისათვის.
  • შესადარისობა - ანგარიშგებები უნდა იყოს ფორმით მსგავსი, რომ ინფორმაციის მიმღებს შეეძლოს, სხვადასხვა პერიოდის მონაცემების ერთმანეთთან შედარება.
                                     

3. ბუღალტრული აღრიცხვის პრინციპები

ბუღალტრული აღრიცხვა ეფუძნება შემდეგ პრინციპებს:

  • უწყვეტობა - საწარმო იფუნქციონირებს განუსაზღვრელი დროის განმავლობაში.
  • კონსერვატივიზმი - ბუღალტრული აღრიცხვა არ უნდა იძლეოდეს ფინანსური მდგომარეობის გაუმართლებელ ოპტიმისტურ შეფასებებს.
  • ორმხრივობა - საწარმოს აქტივები უნდა იყოს ვალდებულებებისა და კაპიტალის ჯამის ტოლი.
  • შესაბამისობა - საანგარიშო პერიოდში ის გასავლები მიიჩნევა ხარჯებად, რომელიც მონაწილეობს ამ პერიოდის შემოსავლების მიღებაში.
  • თვითღირებულება - საშუელებები შეძენისას აღირიცხება თვითღირებულებით.
  • ფულადი შეფასება - ბუღალტრულ აღრიცხვა ეფუძნება მხოლოდ ფულად საზომში წარმოდგენილ მონაცემებს.
  • რეალიზაცია - საწარმოს მიერ მიღებული შემოსავლები აღირიცხება აქტივის მყიდველზე გადაცემის ან მომსახურების გაწევის დროს.
  • მატერიალურობა არაარსებითობა - ბუღალტრულ აღრიცხვაში მხედველობაში არ მიიღება არაარსებითი ფაქტი.
  • საწარმოს ავტონომიურობა - საწარმოს ანგარიშები გამიჯნული უნდა იყოს მისი დამფუძნებლების ანგარიშებისაგან.


                                     
  • მუდმივი დაწესებულების, დღგ - ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების საფუძველია: საწარმოს ორგანიზაციის ლიკვიდაცია. ფიზიკური პირის გარდაცვალება გადახდისუუნარობის
  • გუდვილი არის საწარმოთა გაერთიანების ღირებულების ნამეტი თანხა, მყიდველი საწარმოს წილზე იდენტიფიცირებადი აქტივების, ვალდებულებებისა და პირობითი ვალდებულებების
  • კონსულტანტი GSS კოდექსი ბუღ. აღრიცხვის საერთ. სტანდარტები ბასსი და ფასსი სააღრიცხვო პოლიტიკა მარაგების აღრიცხვის მეთოდები ანგარიშთა გეგმა დაფა: იხ.  განხ.  რედ
  • კონსულტანტი GSS კოდექსი ბუღ. აღრიცხვის საერთ. სტანდარტები ბასსი და ფასსი სააღრიცხვო პოლიტიკა მარაგების აღრიცხვის მეთოდები ანგარიშთა გეგმა დაფა: იხ.  განხ.  რედ

Users also searched:

ბასს 16, სააღრიცხვო პოლიტიკის შედგენა, ფინანსური მოდელის ძირითადი დაშვებები, ფუნქციონირებადი საწარმო,

...
...
...